silent_screams

after ten years, follow-up

2006-08-09T04:26:00.000-07:00

halerr! eto akong muli, at magkwento ng kaunti dahil baka sabnutan ak ng aking tiyahin at gabi na ang bakla.
sa ngayn nga pla ako'y nsa ibang kapaligiran, nsa rtaguig po ako ngayun ng dahil sa aking training. ayun, masaya naman spagkat ang daming bagong tao ang aking nakakasamuha. at ayun, to share thngs eh may laro kaming ginawa para pampagising at ayun, biglang eye contact kailangan, ang naging tanung sa akin ay "can i kiss you?"
at walah! lost ang lola nyo kahit na laro lamang ang lahat. syempre isipin natin na hindi kami magkakilala at tunay na eye contact ang ngyari sa amin ay ayun, nawala ako bigla sa sirkulasyun, at dead ako sa alro, at kasunod ko syang natanggal. pwes, para idescribe ang lolo mo, pwede na siyang isama sa kategorya na apgiging kahoy. kahit indi talaga eh pwede na. maganda ang mata at malinis tingnan. eto ang nakakaloka, isa siyang pulilan crew! at taga bsu din, comptech! san mo pa titingnan ang mga bagay? ayun lang. tsaka nako magkwento ng mga bagay na tungkol sa akin na may pwede kayung mkarelate, dahil eto lang kaya kong ishare sa ngayun dahil state-of-shock pa rin ako ngayun!heheehe.

isang kwento

2006-07-27T22:52:00.000-07:00

hay naku, akala ko eh makakapagkwento na ako ng maraming beses dito sa blog un pala'y marami pa akong pagaddaanan bago magawa iyon.pero ito ang ilan sa mga nangyari saken ng mga huling araw simula nung magkwento akong muli.

edi aun, ngsimula na akong maghanap ng kumikitang kabuhayan.sa ortigas, sapagkat malayo ang makati kaya doon nalang muna ako. tapos nagquezon city rin ako hindi nga lang pinalad.pero masaya narin sapagkat marami naman akong napulot sa naging karanasan ko doon. tsaka may nakilala rin akong kahoy-un anag punakamasayang parte!hehe.. tpos ngayun eh nasa ortigas na ako, pero hindi doon ang huling destinasyon ko dahil maaaring sa makati o qc ako mapunta, doon kasi ang working floor.marami din akong nakilala doon, sa kabila ng bagyo na fotangna!(hiram kay bullet na salita) eh halos tangayin ako sa lakas ng ulan tuloy pa rin ang pakikipagsapalaran ko.pero sa maluwalhating pangyayari eh natanggap naman ako. salamat kay Lord, dahil biniyayaan niya ako.sana nga di ako magkaron ng problema pa. sa ngayun eh nagaayus palang ako ng mga rekisitos ko, para tuluyan na akong magkatarabaho.

hay, grabe ang laki na ng mundo ko ngayun, di ko inakalang ganito kaaga ko mararanasan ito. hindi pa naman ako ganun kahanda para dito. pero sa ngayun kari na ang sitwasyon. nakakasabay naman ako.dasal lang ang katapat!eun, un nalang muna ang aking istorya. isama ninyo akon sa inyong mga hiling!hahaha!

ang nagbabalik

2006-07-05T02:03:00.000-07:00

tangna, akala ko di ko na uli maexperience tong makapagblog. ilang milyung taon ba naman akong maistambaya sa bahay at walang nakakasalamuha kundi ang telebisyon namin at ilang cd ko. hanep, daig ko na yata ang nabilanggo(syempre sobra nato). pero heto sa wakas at nabuhay uli ako. naparaming kwento, poot at masayang malungkot na nangyari at di ko na un maikkwento rito. ang totoo eh sa panahong ito eh ayus naku. di tulad nung nakararaang buwan na halos mabigti nako sa poot.. grabe, moving on tlga mula sa naging sitwasyon ang drama ko. maimbyerna na ang maiimbyerna pero un ang tunay. salamat nlng at masamang damo ako na di madaling bumigay. kaya heto at buhay parin-ule ako. nasa sirkulasyon nakong muli at ibang level na xa. di tulad dati na madali lang. pero aus lang, nariyan pa ang mga kaibigan ko. aus na un. apati na ang kapatid kong nagmamaganda. eun, okei nako. kahit pa nga sabihin na matindi pa yata sa paghilom ng nasugatang puso ang ngyari saken. un na un.sna nga totoo nato, kc ang hirap maistak sa bahay, lalu pa sa nilalang na tulad ko.basta ganun! cgro hanggang dito nlng, hanggang sa muli. sana hindi un abutin ng milyung taon uli. hahahaha!!!!

nagpaparamdam...

2006-01-10T01:08:00.000-08:00

sa wakas after ten decades eh nkpagnet na akong muli...
salamat kay sheenamae, napakarami ng ngyari sa aken, maaaring ngbago na rin ako pero ako pa rin ito, un nga lamang maari din may dagdag o bawas pero di ako eleksyon. marami na ring naayos at nabukasang aklat sa akin nitong taon.may natapos syempre pero maganda naman ung simula.di na ako magpapalaot ng mga slita, basta akoy nabuhay na muli...

ung lumipas.

2005-11-21T00:52:00.000-08:00

medyo matgal, ay hndi pla matagal tlga akong hindi nakapagblog.
ang daming kwento, ang daming nangyari, at ang daming pag-iisip.

sa awa ni Lord, nakapagenrol ako.
eto at namumuhay akong muli bilang estudyante.
ang totoo, nakakatawa ang buhay ko ngayun.
malaki ang nagbago, siguro dahil kelangan na rin.
ang gara nga kung kelan ako nangbago tsaka ako lalung nasakal ng mga bagay.
hindi ko na talaga alam ang gagawin ko.
pero ang mahalaga nakakaraos naman ako.
hindi ko nalang ikukwento dahil baka maluha pa ang mga tao sakin.
pag hindi ko na kya sna hindi ako bumigay.
ang sabi nga sakin,
"malay mo may magandang hinaharap na naghihintay sau, sa ngayun lang yan"
sana tama ung nagsabi sakin nyan.

umaasa tlga ko na meron.

wla nakong masabi,
puno ako pero wlang salitang gustong lumabas mula sakin.
ipit tlga ko...
buti nalag may luha...

pesensya na at madrama ang balik ko sa blog...

hiling

2005-11-21T00:43:00.000-08:00

Hiling
paramita

Nahihirapan na ang aking isip
nauubusan na ng sasabihin sa iyo..
nanlalamig na ba ang pag-ibig mo sa 'kin..
giliw..

nalilito ako, nais kong sagipin ang ating
nalulunod na pag-ibig
nguni't handa akong palayain ka
kung ito ang 'yong hiling
gaano man kasakit sa akin
ibibgay sa yo
ang tanging pakiusap lang
wag mo akong kalimutan..

kay rami nang nagdaan
na pagsubok sa ting pag-ibig
kakayanin pa kayang mabawi pa
ang mga nasabi nang masasakit na salita..

kung ito ang yong hiling
gaano man kasakit sa akin..
ibibigay sa yo..

nanlalamig na bang pag-ibig mo?

the ruefull

2005-10-20T03:39:00.000-07:00

ive done the things that i've think were the rights one's
but something inside screams that these were not.
instead
i face such fragments with the steps i make.
maybe i just have to think again.
cruel i maybe to myself
but i was just thinking that it will be better to just let the things pass...
for i am as always,
afraid of the consequences.
and that i want to know if its true,
though i should not. it wasnt right to ask for the true one.
it was only a matter of filling the blanks
choosing where you want to head.
and then believe that its the right one-
really,
i want to do it, but-
maybe i'll have to be stronger..

stronger to stand with what it'll give me.

2005-10-20T03:31:00.000-07:00

plagi nlang tayo na ganito.
bkit ba?
anu ba tlga ang dpat nasa atin?
ilang beses na rin na nagkaganito tyo.
na umabot tayo sa gnitong punto.
masaya sana ung pakiramdam pero hindi prin.bakit?
dahil magulo ka.di ko lam kung ano ba tlga ang ibig sbihin ng mga kilos mo.
ako na tnga nahuhulog lang.
oo, alam ko na minsan nagawa mong tumbasan kung anu man ang meron ako ngayon sa iyo, pero ngayon, ayokong magisip ng mga bagay na hindi malinaw
mga bagay na magpapasakit lang sa akin.
sna mgwa mong ipakita ung tunay na ikaw sa akin.
nakaalis nako minsan sa anino mo,
pero hindi tuluyan.dahil anjan ka pa rin.
dahil sa mga kilos mo.
mga mapagpahiwatig na kilos na wlang mlinaw na khulugan.
handa ako dati na dumating uli ung gnitong sitwasyon.
pero sa gnitong punto,
mrmi kasing nadagdag.
hindi ko nmn hihilingin na maging totoo ka dhil wla namng
totoo...
ang gusto ko lang sna luminaw ung tubig mo.
hindi ko ksi kyang lumusong
hindi ko makita ung ilalim.
nakakatakot.
nanunukso pero kelangan pring mga-ingat.
minsan na tayong ngkaganito,
wla namng nagyari.kung bkit naulit,
siguro may kailangan ausin, o tlgang...
ayokong magisip,
maskit,
mahirap.
bka rin kasi alang kapuntahan.
hahayaan ko lang. kaya ko pa nmn eh.
kung hanggang kelan
ung ang di ko alam.

The Book of Love

2005-10-20T03:18:00.000-07:00

The book of love is long and boring
No one can lift the damn thing
It's full of charts and facts and figures and instructions for dancing
But I.... I love it when you read to me
And you, you can read me anything
The book of love has music in it
In fact that's where music comes from
Some of it is just transcendental
Some of it is just really dumb
But I... i love it when you sing to me And you, you can sing me anything
The book of love is long and boring
And written very long ago
It's full of flowers and heart-shaped boxes
And things we're all too young to know
But I... i love it when you give me things
And you, you ought to give me wedding rings
And I...i love it when you give me things
And you, you ought to give me wedding rings
And I... i love it when you give me things
And you, you ought to give me wedding rings
You ought to give me wedding rings.....

mula sa mga musika

2005-10-19T16:32:00.000-07:00

wala lang,
nakinig kase ako ng paramita habang ngbabasa ng mga blog ng mga tao.
maraming kanta ang sana pwede kong iparinig sayo.
pero syempre hindi pwede.
tulad ng hiling at takipsilim
marmi pang iba pero ito na siguro ung mga todong kanta na
naglalaman ng mga bagay na gusto kong sabihin syo.
un lang.

eto na uli un.

2005-10-17T16:50:00.000-07:00

nakahanda naman ako na mangyari ule ito.
na maiwan ule akong nakatanga.
naghahanap ng sagot sa tanung na
"ano ba nangyari?"
buti nalang umuulan.
pinagbigyan ule akong makahinga.
lagi nalang.sa tuwing umuulan, may dahilan, may parte ako.
nun una, hindi ko agad natanggap ung scenario,
pero ngayun sa pangalawang beses mas madali na itong tnggapin.
naihanda ko rin naman kse kahit panu ung sarili ko.
ang sabe ko ttanggapin ko kung mangyaring umulit ung sitwasyon.
palage, nakahanda ako, pero hindi sa ganitong oras.
hindi ko inakalang ngayun na medyo maayos tayo tsaka ka gaganyan.
iba ka tlaga.
nabigla ako, pero nadan ko pa naman sa tawa.
nagawa ko pang lokohin ang sarili ko na "aus lang to, aus lang ako"
hindi pala. masakit pa rin pero di na tulad dati.
mas pader kase na humarang sa emosyon ko.
umalalay sa shock na maidudulot ng sitwasyon.
buti nalang.
ang masasabe ko lang, salamat uli.
salamat sa pagpapaalala sa sakit.
salamat dhil bigo ule ako.
hindi bale, mas madaling bumangon ngayun.

ewan ko lang hanggang saan

2005-10-17T16:24:00.000-07:00

luka2 na nga siguro ako para tumuloy sa labang ito.

wala namang kinapupuntahan,
pero asan ako?
andito sa laban, nakikipagtunggali
sa lahat ng mga bagay.
alang benipisyo pero tuloy pa rin.
ang gara, hindi ko matapos ang hindi naman
nagsimulang laban.
ilang beses na rin akong natalo
pero walang basehan ang pagkatalo dahil wala ngang laban..
tulad ngayun,
bumigay nanaman ako sa tunggali,
umurong akong muli sa harapan...
sumuko sa pakikipaglaban.
pero sino bang pinaglalaban ko?
o anu bang inilalaban ko?

wala.

hindi ba't napakaironic?
inakala ko kase meron na,
wla pa rin pla.
ako lang pala ang nagkatha ng "laban"
mali nanaman ako.
sa pang--- beses.

beggars cannot be choosers

2005-10-12T16:15:00.000-07:00

matagal kong hindi naikwento ung buhay ko...
di man tlaga kailangan pero gusto ko ung gwin.
naisip ko lang ung mga bagay nung panahon na hindi
ako nakakapagpost.
maraming bagay na talagang dapat pag-isipan.
nakakatakot isipin pero un ang kailangang gwain.
ang dami ko palang hindi nagagawa.
ang dami ko palang dapat pagtuunan,
kung asan ako,
ay wala doon.
sna ganito, sana ganun,
pero hindi, hindi pwedeng humiling.
ala akong karapatan na maghanap
ng mga bagay na alam kong malabong maging akin.
mga bagay na hindi pwedeng mahain sa hapag ko.
sabi nga ng title nito, "beggars cannot be choosers"
nabasa ko to sa libro,
you must not ask more something that wasn't for you.
you cannot ask for the this and that of the world.

kumbaga, kung ano ang meron ka, un na lang.
makontento ka sa mga napanghahawakan mo.
pagyamanin mo lang un at alagaan.
un na lamang ang tanging bagay na pang-alo sau.
hindi ka dapat maghanap.

marami sana kong gustong maging akin,
pero hindi, hindi pwede.
sa kalagayan ko ewan ko kung mangyayaring makuha ko ang
mga bagay na hangad ko.

sana.

ulan at luha inkorporated....

2005-10-08T14:46:00.000-07:00

gbi, kagabi...
nakasalamuha ko nanaman ang luha at ulan.
medyo nakakasanay na ung sitwasyun na eto uli ako.
kasama ung dalawang pinakamaalalahaning
bagay sa mundo.
ang luha na nagpapaalalang kelangan ko
na uleng bigyan ung sarili ko
ng espasyo para makahinga.
at ang ulan na nagsasabing talagang may panahon
na kelangan mong tanggapin na nanlalamig ka na.
na hindi sa lahat ng oras maaliwalas ang panahon.
na sa lahat ng oras ay ikaw ang pagbibigyan na maging masaya,
na minsan kelangan mo nang gumising nanlalamig
dahil ala ka na pa lang kumot...

puno nanaman kase ako.

"hollow feelings starts to mess me again"
ewan ko ba nakasanayan ko na yata ito.
ang hayaan na eto nalang ung maging mundo ko.
ang masama inosente ka,
kuno.
walang alam na andito ka at
sinisikil ako mula sa labas paloob.
sabagay kung alam mo ba may gagawin ka?
wala rin naman siguro.
ang pangit lang na ganito ule ako.
nakatanga, umiiyak.
nakikipagsabayan sa ulan at luha.
hindi man dapat pero lagi ko nalang ginagawa.
hindi ko magawang tapusin ang
ang hindi nman naumpisahan,
mahirap nga yata talaga un.
sana mapagbigayan ako na magawa un.
kung hindi lang kase bumalik ka de sana
ayus na ako ngayun.
matinung namumuhay paunti-unti na wala ka.
sinusubukang lumimot mula sa mapait
na kahapon.
mula sa anino mo.
malayo sa ganitong pakikipagpatentero sa
kung ano ang totoo at hindi,
sa kung ano ang pwede kong mapanghawakan at sa kung ano ang hindi.
sana hindi ko maipagmali ang mga bagay,
dahil napakaliit ng naghihiwalay sa mga bagay, halos gapisi lamang.
konting mali at baka hindi na pala ung isa mula sa isa ang nasa iyo.

minsan...

2005-10-06T16:20:00.000-07:00

napapagod din pala ako.
akala ko tatagal ako sa ganitong sitwasyon.
na nagpapanggap na ayos lang ang lahat.
na pwede pa rin akong magtago.
hindi pala.
maghahanap rin pala ako ng sagot sa mga bagay na malabo,
mga bagay na kelangan pala ng paliwanag.
mga bagay na dapat pala'y may kapalit na sagot.
bakit nga ba pinili ko 'to?
ewan,
di ko rin alam.
pero siguro dahil may hatid ito sa akin na
isang bagay na mahirap hanapan ng paliwanag.
kung nahihirapan man ako ngayun, hindi ako dapat magtanung ng bakit
ala akong krapatan. dahil ako ang pumili na maging gnito ako.
na mging gnito ang mundong iniikutan ko.
pero tulad ng bungad ko, napapagod rin pala ako,
kelangan rin palang magkatuldok ang mga bagay
ngyun, kung pinili ko mang maging gnito,
ang gustong kong maging ksunod nito y pahinga.
isang paglaya mula sa mga bigat ng pangyayari.
di ko alam kung matatapos ko ito ng may katapusan,
kung hindi man, kelangan kong madugtungan ito.

a long journey...

2005-10-05T01:43:00.000-07:00

mag iisang taon na un...
syempre nagbibilang pla ako.
ngyun na lang.
bigla lang akong nakapg-isip.
dami na rin kaseng laro ang ginawa natin,
pero hanggang ngayun hindi pa rin natin alam kung nao ung laro,
o cguro ako lang ang hindi nakkaalam.
o dapat muna sigurong itanung kung may laro nga ba tlga.
kase, medyo magulo,
alang instruction ung laro natin,
alang sinusunod.
kya ang labas, kung ano na alang ang mangyari un nalang.

isang kwento

2005-10-04T12:33:00.000-07:00

galing to sa dapitan isang folio, gwa ni joseph sagid...ang titulo, pasa[kalye]
ang totoo, kumuha lang ako ng isang parte mula dun, di ku n kinaya na buoin yung kwento kse ito plang parte na ito ay nakuha na ako. gnito nga tlga ung buhay, sna nga lang mgwa ko nga ung sinasabi niya dito.hindi eksakto ang mga putol ko sa mga linya nito.pero buo ito.

pasa[kalye]
joseph sagid

ang totoo inaabangan natin ang daraan at hindi and darating. kailnma'y hindi maaaring ipagkamali ang paghihintay sa pag-aabang, hindi lamang dahil para sa aki'y mas may pananabik ang huli keysa sa una ngunit dahil na rin sa mangyayari matapos ang dalawang gawain. Sapagkat natatapos ang paghihintay sa sandaling dumating na ang hihihintay samantalang kapag dumaan na ang inaaabangan, may pangako itong dala-na tangayin tayo sa ibang pook, iparinig sa atin ang isang bagong awitin at ipadama sa atin ang isang panibagong pag-ibig. Samakatwid, mas nararapat tayong mag-abang kaysa maghintay, mas nararapat tayong magtiwala sa pangakong hatid ng bagong karanasan matapos ang pag-aabang at hindi lamang mapako sa kinatatayuan sa oras na dumating na at manatili sa ating piling ang hinihintay...

and nobody's to blame but me...

2005-10-03T22:01:00.000-07:00

eto uli ako nakatanga.umaasa sa mga gawa kong pangarap.
nananaginip sa pangakong ligaya ng buhay.
wlang ksiguraduhan ang lahat,
at lahat panatasya lamang ng isang pag-asa sa bukas.
at ang laging tanung hanggang kelan?
hindi ko kyang sagutin yan,
sanay nmn akong naghihintay
na umaasa sa bukas.
na mag-isa.
masakit tanggapin pero un ang totoo, na palgi lang akong gnito
handa sa bwat paggalaw, kung ano ang kalabasan
un ang di ko napapaghandaan.
pero sabi ko nga sana'y na ako.di na ako nabibigla kapag
nagkamali ako,
mali naman kase tlga ang lahat.
di ko nmn pwedeng ipaliwanag dahil
di ko rin kayang arukin ang mapait na dulot
na eksplanasyon nito sa akin.

in the middle world

2005-09-26T05:02:00.000-07:00

and this is my fight
a strange fight
for something i can't have-
so strange that i still long for it.
reason?
sad to say
because
the pain
it gives me is good.
believing that it'd be eased someday
that i could gain hapiness from it-soon

at dusk i always hear the sounding grievance
but please,
let me cluth to this grapevine,
i'll soon suffuse from this.
and then maybe
i can see the one that will fit onto my track.

matagal na rin pala...

2005-09-22T17:12:00.000-07:00

medyo mtgal akong hnd nkpagblog.mraming kwento pero cgro hndi lhat ay pwedeng maikwento at pwedeng sbhin.mkulit lang, tulad ng mdals kong sbihin pero gnun lng nmn tlga kasi.wla p nmng ngyayari s sitwasyon na pinasukan ko.msaya snang mghanap pero hndi nmn pwede.ala ako s lugar pra gwin un.hanggang ngayun tkot paa rin ako pero anu pba ang kakalabasan ng kalokohan kong pinasukan?edi kung anu ang idikta ko, o kung ano ang nkahaing sitwasyon.malungkot pero sa sitwasyon ko, un lang tlga ang pwedeng ikutan ko.minsn nkkpagisip,pero mas mdlas dapat hayaan nlng kung ano ang anjan.ewan ko lang kung hanggang kelan ako pwedeng tumagal s gnito.ngwa ko na dati, oopero s bwat pagbalik may tiyak na bago, tiyak na iba.at un ang mhirap hrapin.ang panibagong anggulo ng sitwasyon.

msmang mgatanung ng bakit..

2005-09-22T02:27:00.000-07:00

hay naku ang tgal kong hndi naexperience tong blog.
siguro pwede na akong mgtabling s dami na ng updates na sna gnwa ko.
ngayon aus nmn ako,
ala nmn gnu ngyayari.
siguro nsbi ko n dati na msaya ako.
kung hanggang kelan magttagl hndi ko na un alam.
pero eto,
un ang title ng blog ko kse ang pwede lng itanung ay
"anu b ngyari?"
un lng kse hndi nmn tlga nssgot ung tunong na bkit.
minsan mali ung mga rason na nbibigay dun.
ako s personal hndi ngtatanung ng bakit dahil ako
ang ngpapakikot ng buhay ko.
kung anu man ang maging lbas hndi ko pwedeng tanung kung bkit,
dapat alam ko n un.
siguro nga masama lng tlga ugali ko pra s mga tao
pero msma b na ipakita ko kung anu lang tlga ako?
sbi ko nga
ang opacity ay either zero o 100 lng.
siguro nga may mgandang kinalalabasan kung mgexperimento
ng kulay s loob ng mga numerong un
pero di ba, alam n dpat un.
pra kseng ang labo pag nakagitna s mga bagy,
bkit hndi mbigyan ng diin kung
saan tlga lulugar?
alam nman na ung daan,
hndi na dapat nkikipagkagulo.
un lang.
hndi ako mgttpos s gnito lang.
un na.

masaya

2005-09-15T11:06:00.000-07:00

masaya ung mga bagay kapg hindi mo tlga inaasahan.
kase, prang joke langnsa gitna ng msayang kwentuhan tapos,
anjan xa, drating at maggwa kapng kausapin
pagktpos ng ngyari.
pero okei na rin dhil msya na wlng nagbago sa ctwasyon.
un nga lang medyo sa parte ko mgaiisip ako.
kung anu n nga b tlga,
aus pa rin nmn dhil pwede pang ikembot...
msaya...
un lang....

minsan pwede ring maging tama

2005-09-14T03:48:00.000-07:00

medyo mtagl na akong hindi nakpagpost dito.
dami na ring ngyari skin,
mga bagay na masakit tanggapin.
makulit lng pero syempre kembot lang sa mga tao.
hindi nmn sila mkktulong skin.
syempre ang dhiln nng lht ng ito ay ang wlang kwentang paghawakan ko sa pising palapit ng palapit ang pagkapigtas.
hindi ko pa rin mgwang pakawlan
khit pa nga sbihin na hindi ko na iyon dapat gwin.
ilang ulit ng gnito ang nangyari sakin
pero eto ako patuloy na umaasa sa pagkakaroon nito ng karugtong.
iniisip na baka may tumulong para tumagal
ang kanyang pagbibigay sa akin ng pag-asa.
medyo hindi maganda ung binibigay niya sa akin
pero ewn siguro tlga lang gnito
pag-
hindi ko nalang ssbihin,
masakit kasi ung salita,
tumatagos ung khulugan niya
pero hindi naman nabibigyan ng pansin.
minsan pwede rin kasing umayos kung bkit pinipilit pang
gumulo.

bsta gusto ko lang magpost....

2005-09-06T13:50:00.000-07:00

msaya ako, dahil may mga bagay na kelangan lang talga pagusapan para maayos,
at dahil anjan ang mga kaibigan mas madali. slamat dahil anjan kau, hehehe
sa ibang bagay naman, magulo pa rin tulad ng dati pero aus lang dahil nagagwa ko pa namang sumabay.

dati, nakikipagtalo ako kung tatahakin ko ang daan na hindi ko namn alam. dahil nga di ko rin alam kung pwede ko syang pasukin, kung pwede akong lumabas o pwedeng may isang lugar man lang doon na pwedeng mapgpahingahan.
pero ngaun
hindi na dahil paunti-unti ay gingwa ko na, nakakatakot, pero wala namang masama na subukan. tulad ng nanunuksong ilog, gusto kong subukin kung anu magagwa ko s kanya, nangaakit kasi. at gusto ko rin nmn na magpaakit sa kanya. sa sliw ng knyang mapaglarong daloy, gusto kong masdan ang gingwa niyang laro. ako uupo muna ako sa isang tabi, pagmamasdan sya at kapag sa tingin ko handa nakong lumusong, dahan dahan lulubog ako. wla namang masama na sumubok.

a piece of reward for me

2005-09-06T13:35:00.000-07:00

for my lover, returning to his wife
anne sexton

She is all there.
She was melted carefully down for youand cast up from your childhood,
cast up form your one hundred favorite aggies.
She has always been there, my darling.
She is, in fact, exquisite.
Fireworks in the dull middle of February
and as real as a cast-iron pot.
Lets face it, I have been momentary.
A luxury.
A bright red sloop in the harbor.
My hair rising like a smoke form the car window.
Littleneck clams out of season.
She is more than that.
She is your have to have,
has grown you your practical your tropical youth.
This is not an experiement.
She is all harmony.
She sees to oars and oarlocks for the dinghy,
has placed wild flowers at the window by breakfast,
sat at the potters wheel at midday,
set forth three children under the moon,
three cherubs drawn by Michelangelo,
done this with her legs spread outin the terrible months in the chapel.
If you glance up, the children are there
like delicate balloons resting on the ceiling.
She has also carried each one down the hall
after supper, their heads privately bent,
two legs protesting, person to person,
her face flushed with a song and their little sleep.
I give you back your heart.
I give you permission--
for the fuse inside her,
throbbing angrily in the dirt,
for the bitch in herand the burying of her wound--
for the burying of her small red wound alive--
for the pale flickering flare underr her ribs,
for the drunken sailor who waits in her left pulse,
for the mothers knee,
for the stocking,
for the garter belt, for the call--
the curious call
when you will burrow in the arms and breasts
and tug at the orange ribbon in her hair
and answer the call, the curious call.
She is so naked and singular.
she is the sum of yourself and your dream.
Climb her like a monument,
step after step.
She is solid.
As for me, I am a watercolor.
I wash off.

2005-09-05T18:26:00.000-07:00

ayokong lgayan ng title ung post ko nato dahil basta...
para seu to, sbihin nu ng malandi ako, kiber lang dahil totoo nmn, hehehe

ang gulo mo tlga, hindi ko alam kung panu ka haharapin, pung ano gagawin ko para umayos k lng. sna mgwa p kitang pakiharapan ng aus dahil, mhirap kya no! sna alam mo, ay hindi wag nlng dahil ayoko. nakakatakot...pero salamat nga pala, dahil anjan ka dahil pinapasaya mo ko khit pagkatapos nagtatambling ako sa asar sa sarili ko dahil di ko alm kung anu ibig sabihin ng mga ginagawa mo. sna lng maisip mo na..
hindi aus na un msaya nmn ako sa pkikipagtunggali sa mga kilos mo.
bsta slamt. un lang.

bago, pagbabago, nagbabago

2005-09-05T18:12:00.000-07:00

ngayon, hindi ko alam kung san nako nakarating, pero sigurado, may kinapuntahan na ung pakikipaglaban ko sa mga dumarating na gulo sa buhay ko. nakakatawa na naguguluhan pa rin ako kung ano ang dapat kong gawin, kahit pa sabihin na alam ko naman ung dapat kong gwin. nakahain na nga sakin ang mga pwede kong lakaran pero pinipili ko pa pring makislamuha sa mgulo at di siguradong parte ng buhay.. di ko lam kung bakit pero siguro un lang talaga ako. slamat nalang dahil anjan ung mga tao, handang ngaragin ako sa kung anu man ang isangguni ko sa knila, pero sa huli ako pa rin naman di ba ang gagawa ng desisyon...gnun lng talaga siguro, puro nalang siguro ang sinabi ko, pero ganun kasi, walang sigurado.kahit pa nga ang mga pinanghahawakan ko na, hindi pa rin sigurado. sna minsan, kahit minsan lng maging maliwanag ung mga bagay. ung hindi ko kailangang makipagtalo kung ano ang totoo sa hindi. mahirap din naman ksi. tagal ko ng ganito, pero di pa rin ako napapagod.o marahil, manhid nalng ako. at un ang medyo hindi magandang parte, dahil nasanay na ako sa senaryo ng mga bagay..

a whisper from the heart

2005-09-05T17:53:00.000-07:00

i'll take care of you
dixie chicks

times are hard and rents are high
what a working girl can do?
but struggle through another day
then i'll take care of you

nights are long and dreams are cold
if they're all you wake up to
but should you rise with crying eyes
then i'll take care of you

so let them talk about us
let them call us funny things
people sometimes do
i dont care as long
as ypu know i love you
oh, and you know i do

i'll be there, but you might not see me
it's never easy to get through
but when the laughter dies away
i'll take care of you

so let them talk about us
let them call us funny things
people sometimes do
i dont care as long
as ypu know i love you
oh, and you know i do

sana pwede mo tong marinig, matagal ko itong itinago.
para sa iyo, malungkot na anjan ka nga pero hindi kita pwedeng hwakan, hindi kita pwedeng tingnan.
masakit na nasa atin na ang lahat ng posibilidad para maging masaya pero naisasantabi ng dahil sa mga bagay na dapat ring isaalang-alang.sana mabigyan naman tayo ng pagkakataon, pangako iingatan ko ang mapanghahawakan natin.

senario, ulan at marami pa..

2005-09-05T02:55:00.000-07:00

sa ngayon, tapos ko ng basahin ang libro ni anne frank na diary of a young girl.. msaya syang basahin kasi talagang inspiring.nakita ko sa kanya ung ilang ugali ko.ung mga hinaing niya sa mga bagay, kung bakit ganito, bakit ganyan. at salamat na rin sa kanya dahil nagawa kong arukin ung mga bagay na hindi ko kya dating abutin. maliwag na rin ung ibang parte sakin ng buhay, slamat pa rin sa kanya. buti na lang nabigyan ako ng chance na basahin un. salamat kay chrissy, dahil sa kanya un.